- ABOUT ENA MONO

Ποιοι Είμαστε

Αγαπάμε τα σπίτια που μιλάνε

Εμείς στο EnaMono αγαπάμε τα σπίτια που μιλάνε, που λένε ιστορίες, πιστεύουμε στα πάθη που χαράσσουν τις γωνίες, που είναι φανερά στα ευτελή τζιτζιλα μίτζιλα που καταλαμβάνουν τα τραπεζάκια, που είναι σκορπισμένα παντού χωρίς καμία χρησιμότητα. Τίποτα στον τρόπο που σκεφτόμαστε δεν είναι μινιμαλ, τίποτα δεν είναι χλιαρό. Δεν μας αρέσουν τα σπίτια - ξενοδοχεία, εκείνα τα γκρίζα λευκά ίσως και λίγο ιβουάρ που θα μπορούσαν να είναι οπουδήποτε, εκείνα που τα κατοικούν περαστικοί με περαστικά αισθήματα και περαστικές σχέσεις, που σήμερα είναι και αύριο δεν είναι.

Μας αρέσουν τα αντικείμενα που φτιάχτηκαν από ανθρώπινα χέρια, που ακόμα μπορείς να ακούσεις τον ήχο του σκαρπέλου, η να δεις δυο μάτια να σκύβουν για την επόμενη βελονιά, εκείνα με τις ατέλειες που ακόμα ηχούν το ωχ το χάλασα! Μας αρέσουν τα αντικείμενα με ζωντανή αναπνοή, αυτά κυνηγάμε, αυτά μας κάνουν να ονειρευόμαστε, αυτά χαιδεύουμε και αυτά πασχίζουμε να σώσουμε, να τους βρούμε ένα σπίτι να ζήσουν με αγάπη, θέλουμε ένα σπίτι να τα υιοθετήσει, θέλουμε παιδικά χέρια να τα ακουμπήσουν, ζευγάρια να ξαπλώσουν και μάτια να τα θαυμάζουν.

Well-coordinated teamwork speaks About Us

Τι Κάνουμε

A small river named Duden flows by their place and supplies it with the necessary regelialia. Leave her alone, you bastard. Now, of course not, Biff, now, I wouldn't want that to happen. Don't worry, I'll take care of the lightning, you take care of your pop. By the way, what happened today, did he ask her out? Right, George. Well, good luck you guys. Oh, one other thing, if you guys ever have kids and one of them when he's eight years old, accidentally sets fire to the living room rug, be easy on him. Okay, alright, I'll prove it to you. Look at my driver's license, expires 1987. Look at my birthday, for crying out load I haven't even been born yet. And, look at this picture, my brother, my sister, and me. Look at the sweatshirt, Doc, class of 1984.

Read more

Ena mono δευτερόλεπτο αρκεί

Το Ena mono αναφέρεται σε εκείνο το ένα μόνο δευτερόλεπτο που είπες θα αλλάξω τη ζωή μου. Θα βρώ τον τρόπο να θυμηθώ τα όνειρά μου και θα πάω ...θα πάω να δω εκείνα τα ποτάμια και τις θάλλασες τις μακρυνές, τα βουνά και τους ανθρώπους που πάντα με γοήτευαν. Θα αφήσω πίσω όλα μου τα υπάρχοντα και θα ταξιδέψω .
Ναι αλλά πως? Πως να αφήσω εκείνο το κουτάκι με τα κουμπιά από φίλντισι και τα μπουκάλια μου τα μαζεμένα από παντού, μπουκάλια φαρμακείου, διάφανα μπλέ και πράσινα, μπουκάλια άλλων εποχών τότε που τα γυάλινα ήταν για κάθε χρήση , τότε πριν πλαστικοποιηθεί η ζωή μας. Τα έπιπλά μου τα αγαπημένα τι να τα κάνω? Το γραφείο του πατέρα μου , την κούνια που αγόρασα σε ένα χωριό έξω απ ΄την Βιέννη και έβαλα μέσα το τρίτο μου παιδί? Τα βάζα τα Galle της συλλογής και τα γραμματόσημα? Εκείνα τα λινά σεντόνια με το μονόγραμμα, τις σκάλες τις ξύλινες που βάζω φωτάκια και λάμπει το δωμάτιο? Όλα εκείνα τα αντικείμενα που γέμισαν την ζωή μου και είναι μοναδικά και όμορφα , τι να τα κάνω? Δεν είναι η θέση τους σε μια αποθήκη, κλεισμένα χωρίς αέρα και ανθρώπινη ανάσα όλα όσα συνέθεσαν το σκηνικό μέσα στο οποίο παίχτηκε η ζωή μου.
Και τότε φώτισε ο νους μου και πήρα την απόφαση μου. Θα φτιάξω διακοσμητικές προτάσεις και θα τις μοιραστώ μαζί σας. Θα περάσουν απαλά από τα δικά μου χέρια στα δικά σας. Αποτελούν μοναδικά αντικείμενα , τα περισσότερα είναι ena mono αλλά όπως βρέθηκαν αγκαλιασμένα μεταξύ τους στο δικό μου σπίτι , έτσι κάπως θα βρουν τον τρόπο να συγγενέψουν με τα δικά σας .
Μαζί θα γράφονται και οι ιστορίες τους, γιατί κάθε ένα έχει μια ιστορία. Μια ιστορία που ξέρω και μια άλλη που φαντάστηκα όταν τα μάζευα από παζάρια, πατάρια, δρόμους, συγγενείς και αγαπημένους. Κάπως έτσι ξώφαλτσα ίσως μάθετε και την δική μου καθώς θα τα αποχωρίζομαι για να βρω καινούργια στα μέρη που θα ταξιδέψω.
Το ena mono θα είναι μια πλατφόρμα που με αφορμή τα αντικείμενα θα γίνει ένα βήμα επικοινωνίας μεταξύ μας .
Η γραφή είναι η άλλη μου αγάπη. Στο ena mono λοιπόν θα μαζέψω ότι αγάπησα, τα όμορφα αντικείμενα , τις λέξεις, τα τριάντα χρόνια της ψυχοθεραπευτικής μου εργασίας και ότι άφησαν σαν αποτύπωμα σ αυτό που είμαι σήμερα και καθώς θα πορεύομαι θα μοιραζόμαστε το ταξίδι μαζί με την ελπίδα ότι ena mono δευτερόλεπτο αρκεί για να αλλάξεις την ζωή σου και να αδράξεις την μέρα.